|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آدمي نبايد به خود بگويد چون نمي توانستم فلان گناه را ترك كنم، من كه هنوز نتوانستم مهار نفس خود را در دست بگيريم و آن را كنترل كنم، پس چرا توبه كنم. توبه چه فايده اي دارد!؟ من دوباره سراغ گناه مي روم. هيچ وقت نبايد اين گونه باشد و نبايد اجازه بدهيد اين گونه افكار شيطاني در ذهن شما وارد شود. عزيزان من حتما توبه كنيد. از كجا معلوم، شايد خداوند به شما توفيق داد و ديگر گناه نكرديد. به علاوه شايد همين امروز و امشب زمان مرگتان فرا برسد. يعني چون من از خودم خاطر جمع نيستم، توبه نكنم، پيركه شدم توبه كنم. گفتم به پيري رسم و توبه كنم آن قدر جوان مرد و يكي پير نشد اصلاخدا توبه كننده را دوست دارد. آيه قرآن دارد “اِنّ الله يحب التوابين” (1) ديديد وقتي بچه شما يك كار اشتباهي مي كند و بعد مي آيد معذرت خواهي مي كند، شما بغلش مي كنيد، نوازشش مي كنيد، گريه مي كند، اشك مي ريزد، حتي شما از اين حالت فرزند لذت مي بريد. شما كه بنده خدا مي باشيد اين گونه هستيد، آن وقت خداوند باريتعالي اين گونه نباشد. خداوند مي فرمايد: اي بندگان من از رحمت من مايوس نشويد. شيطان به بعضي ها مي گويد: خداوند تو را نمي آمرزد بي خودي توبه نكن. تو خيلي بدي كردي، اين هم كار شيطان است. اين هم حرف شيطان است. ياس از رحمت خداوند خود گناهي كبيره است. روايت داريم كه مي فرمايد: “اگر گناهان جن و انس راداريد از بخشش و رحمت خداوند نااميد نشويد و از آن طرف هم داريم كه اگر عبادت انس و جن را داشته باشيد نبايد مغرور شويد. چون ممكن است آن عبادات پذيرفته نشود. انجام گناه به دو صورت متصور است. گاهي انسان گناه را از روي قلدري و از روي لجاجت با خدا انجام مي دهد، و قصد توبه هم ندارد، اينها كارشان خراب است وخداوند آنها را نمي بخشد. گاهي انسان گناهي انجام مي دهد و از كرده خود پشيمان و ناراحت است و مدام به خود طعنه مي زند كه چرا من اين گناه را انجام دادم كه اين كار نفس لوامه است. خيلي خوب است كه انسان نفس لوامه داشته باشد و مدام او را ملامت كند. در روايت داريم، خوشا به حال بنده اي كه وقتي روز قيامت نامه اعمالش را به او مي دهند، مي بيند گناهاني را كرده است ولي زير هر گناهي يك استغفار است. |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آيت الله اشتهاردي شب گذشته پس از اقامه نماز جماعت مغرب و عشاء در مدرسه فيضيه بر اثر عارضه قلبي دعوت حق را لبيك گفت. ایشان قريب به 70 سال به تحصيل علوم اسلامي و تدريس دروس مختلف حوزه به ويژه اخلاق اشتغال داشت. وي از سال 1320 به حوزه علميه قم آمد و از محضر بزرگاني چون آيت الله بروجردي، خوانساري و امام خميني (ره) بهره برد. وي از سال 1337 فعاليتهاي تبليغي خويش را آغاز كرد و همزمان به تدريس مكاسب و اخلاق پرداخت. آيت الله اشتهاردي امام جماعت مدرسه علميه فيضيه شب گذشته در سن 87 سالگي دار فاني را وداع گفت.
بسم الله الرحمن الرحیم با تاسف و تاثر خبر درگذشت عالم پارسا و پرهیزگار مرحوم آیت الله آقای حاج شیخ علی پناه اشتهاردی را دریافت کردم. ایشان از بندگان صالح خداوند و عالمی مهذب و پاک و برخوردار از سجایای اخلاقی و صلاح و سداد علمی بودند و نه تنها درس اخلاق ایشان در حوزه علمیه ، که شیوه زندگی و رفتار ایشان نیز آموزنده تقوا و پارسایی محسوب می گشت. اینجانب فقدان آن عالم ربانی را به علمای اعلام و مراجع عظام و به عموم فضلا و طلاب و ارادتمندان و شاگردان آن مرحوم تسلیت می گویم و رحمت و غفران و فضل الهی را برای وی از خداوند متعال مسئلت می کنم. سید علی خامنه ای 19/تیرماه/ 87
|
||
|
|
|
|
|
ولادت باسعادت پنجمين اختر تابناك آسمان امامت و ولايت، شكافنده علوم، حضرت امام محمّد باقر(عليهالسّلام) را به عموم مسلمانان و ارادتمندان خاندان عصمت و طهارت تبريك و تهنيت ميگوييم.
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||